Yalnızlık ve boşluk hissi: nasıl başa çıkmalı?

Birbirimizi görmeden, farketmeden yan yana yaşayıp gidiyoruz. İlişkide veya sosyal hayatta genel olarak kendimi çok yalnız hissediyorum. Görünmez olduğumu ve kimsenin beni anlamadığını hissediyorum. Yalnızlık bazılarınca özgürlük olarak görülürken ben onu sıkıntı olarak yaşıyorum. İçindeki boşluk hissinden kurtulmak için 8 yol.

Özet:

" Yalnızlık çözülür, asıl öldürücü olan izole olmaktır. "

Joseph Roux


Yalnız hissetmek: boşluk hissinin üstesinden gelmek için 8 yol

Böyle hissederken yalnız değiliz. Bu durumun üstesinden gelmek için ise 8 ipucum var. 

1. Boşluğu dışarıdan doldurmaya çalışmıyorum

Düşündüğümde, bu boşluk çoğunlukla içimde bir yerlerden kaynaklanıyor. Alışverişe çıkarak ya da sosyal bir hayatım olduğunu gösteren etkinliklere katılarak onu doldurmaya çalışmak, kanayan bir yarayı bandajla kapatmak gibi bir şey. İçe dönmek daha iyi ki, tüm o yüzeysel stratejileri ve manevraları unutalım.

2. Kendimi sevmeyi öğreniyorum...

Ya aşk bu boşluğu doldurabilseydi? İçten ve güçlü bir aşk... Tabi ki beyaz atlı prensten bahsetmiyorum. Başkalarını sevmeyi düşünmeden önce kendime duymam gereken o aşktan söz ediyorum! Kendimi tanımalıyım, niteliklerimin ve zevklerimin farkına varmalıyım, bu özgüvenimi yeniden kazanmanın, arzularımı tatmin etmenin ve eğer devam ederse yalnızlığı takdir etmenin en iyi yolu.

Mutluluğunuzu asla başkalarının cebine yerleştirmeyin, duygusal bağımlılık hissine kapılmadan önce kendi sorumluluğunuzu üstlenin.

3. Ve… yalnızlığımı sevmeyi öğreniyorum

Aslında bir başınalık özgürlük olarak da algılanabilir fakat ben sıklıkla bunu hapislik olarak görüyorum. Bir yandan da pek çok insan, istediklerini yapmak için zamanlarının olmadığından, etrafındakiler tarafından engellendiğinden veya dağıldığından şikayet eder. Tek başıma olan ben, belki de kendi kendime eşlik edebilmeyi öğrenmeliyim. Kendimi kendime ve hobilerime adayabilirim. Bu durumdan keyifli bir yan çıkarmayı başarmalıyım.

4. Yaratıcılığı uyandırıyorum

Okumak, yemek pişirmek, ya da ne bileyim yaratıcılık atölyeleri gibi çeşitli hobiler… Bu Dünya'da gerçekten benim için olan bir aktivite elbette ki var! Kendime zaman ayırmak ve bir hobiye yatırım yapmak beni meşgul edecektir. Böylece içimdeki bu olumsuz duyguyu üretkenliğe dönüştürmek bana iyi hissettirecektir.

Ayrıca bazı etkinlikler sayesinde bir çok insanla tanışma fırsatınız oluyor. Diyelim ki gittiniz durum hiç böyle olmadı, yine de bir şeyler yapmaktan zevk alacaksınızdır. Yani her iki durumda da kazanan sizsiniz!

5. Teşekkür ediyorum, şükrediyorum

Çünkü bu duygu hayata teşekkür etmeme ve onun gerçekten tatlı da olabileceğini anlamama izin veriyor. Bir şükürler günlüğü tutmak ve neyin iyi gittiğini yazmak, mutluluğun zaten orada olduğunu ve ayrıntılarda saklı olduğunu anlamama yardımcı oluyor. Mesela kendimi görünmez hissettiğimi belirtmiştim ya, bir meslektaşımın gözlük değişimimi fark ettiği o anı hatırlıyorum ve not ediyorum. Boşluk, belki de yavaş yavaş bu şekilde doldurulacaktır. Ne dersiniz?

6. Kendimi suçlamıyorum ve ihtiyaçlarıma kulak veriyorum

Görünürde olduğu gibi öyle hiç kimsenin mükemmel bir hayatı yok. Hiçbir durumda bu boşluğu hissettiğim için kendimi suçlu hissetmemeliyim. Bu normal bir durum ve herkesin başına geliyor aslında, sadece ben görmüyorum! Aslında kendimi böyle hissettiğimde belki de varlığım bana bu tür sinyaller göndererek hayatımda benim için doğru olmayan bir şey olduğuna dair bir mesaj göndermeye çalışıyor. Öyleyse şimdi mutluluk için gelecekteki stratejimi tanımlamak için bir iç gözlem yapma zamanıdır.

İçimde çok uzun süredir gömülü olan arzular uyanmak isteğinde... Gözlerimi kapayarak ya da onlardan kaçarak bu duruma yardım edemem.

7. İlişkilerimi gözden geçiriyorum

Peki ben neden yalnız hissediyorum? Habersizlikten mi? Bir süredir kayıp olan arkadaşlarla araya giren zamanla mı, uzaklaşmakla mı ilgili? Yoksa beni sürekli yanlış anlaşılmış hissettiren belli başlı toksik insanlar ve toksik ilişkiler ile mi çevriliyim? Bu saptamaları yaptıktan sonra, bazı insanları tekrar arayabilir, diğerlerine de mesafe koymayı deneyebilirim.

8. Bir evcil hayvan sahiplenebilirim

Çünkü bu dostlarımızın verecek o kadar çok sevgisi var ki, inanamazsınız. Hayatıma sadık bir arkadaşı dahil ederek, yalnızlık hissim ortadan kalkacaktır. Paylaşacak o kadar çok şeyimiz olabilir ki... Çünkü her ne olursa olsun patili dostumevimizde beni bekliyor olacak!

Uzman tavsiyesi: Kendinizle ve başkalarıyla yeniden bağlantı kurmalısınız

Psiko-pratisyen Laurie Hawkes, "İzole olup olmadığınız değildir önemli olan," diye açıklıyor, "acıya neden olan veya olmayan onu deneyimleme şeklimizdir. " Yani gerçeği bükmek gibi bir şey bu. Algınız önemli.

Hata, kültürümüze ve onun sosyallik ideallerine topu atmak. Zamanımız başkalarıyla bağlantı kurabilmeniz için olanaklarla dolu: telefon, internet ve hatta hızlı seyahat imkanı. Ancak, tam tersine, bu yeni araçlar yalnızlık bilincini doğuruyor ve güçlendiriyor... Yalnız anlar değersizleştiriliyor ve hatta sıkıntı olarak algılanıyor.

Çözüm, önce kendinizle yeniden bağlantı kurmak olacaktır. Belki yalnızlıktan korkmuyoruz, bilmediğimiz bir içsellikten korkuyoruz. Bu nedenle korkularınızı, inançlarınızı, arzularınızı ve ihtiyaçlarınızı sorgulayarak kendinizi daha iyi tanımanın önemi yadsınamaz.

Daha sonra ise, ilişkilerimize yeniden yatırım yapmalıyız. Birçoğumuz yüzeysel iletişimlerden şikayet ediyoruz. Dahil olduğumuzu hissedersek kendimizi çok daha az yalnız hissederiz. Zaman ayırmak ve ilgi vermek, anılar yaratmak, insan ilişkilerine anlam ve değer vermekle ilgili her şey.

İlginizi çekebilecek diğer makaleler; 

Kaynak

Prof. Dr. Erol Özmen

Kahkahası ile meşhur, hayatı olabildiğince tiye alan birisi... Sloganı: aslında çok basit... Ne istiyor: Herşeyin çok ciddiye alınmadığı ve hayat sevincinin esas alındığı bir dünya...